آی آدمها، که در ساحل نشسته شاد و خندانید،
یک نفر در آب دارد می سپارد جان
یک نفر دارد که دست و پای دائم می زند
روی این دریای تند و تیره و سنگین که می دانید،
آن زمان که مست هستند
از خیال دست یابیدن به دشمن،
آن زمان که پیش خود بیهوده پندارید
که گرفتستید دست ناتوان را
تا توانایی بهتر را پدید آرید،
آن زمان که تنگ می بندید
بر کمرهاتان کمربند...
در چه هنگامی بگویم؟
یک نفر در آب دارد می کند بیهوده جان، قربان.
آی آدمها که در ساحل بساط دلگشا دارید،
نان به سفره جامه تان بر تن،
یک نفر در آب می خواهد شما را
موج سنگین را به دست خسته می کوبد،
باز می دارد دهان با چشم از وحشت دریده
سایه هاتان را ز راه دور دیده،
آب را بلعیده در گود کبود و هر زمان بی تابی اش افزون.
می کند زین آب ها بیرون
گاه سر، گه پا، آی آدمها!
او ز راه مرگ این کهنه جهان را باز می پاید،
می زند فریاد و اُمید کمک دارد.
آی آدمها که روی ساحل آرام در کار تماشایید!
موج می کوبد به روی ساحل خاموش؛
پخش می گردد چنان مستی بجای اُفتاده. بس مدهوش
می رود، نعره زنان این بانگ باز از دور می آید،
آی آدمها!
و صدای باد هر دم دلگزاتر؛
در صدای باد بانگ او رها تر،
از میان آبهای دور و نزدیک
باز در گوش این نداها،
آی آدمها!
قايقي خواهم ساخت،
خواهم انداخت به آب.
دور خواهم شد از اين خاك غريب
كه در آن هيچ كسي نيست كه در بيشه عشق
قهرمانان را بيدار كند.
قايق از تور تهي
و دل از آرزوي مرواريد،
هم چنان خواهم راند.
نه به آبي ها دل خواهم بست
نه به دريا-پرياني كه سر از خاك به در مي آرند
و در آن تابش تنهايي ماهي گيران
مي فشانند فسون از سر گيسوهاشان.
هم چنان خواهم راند.
هم چنان خواهم خواند: «دور بايد شد، دور.
مرد آن شهر اساطير نداشت.
زن آن شهر به سرشاري يك خوشه انگور نبود.
هيچ آيينه تالاري، سرخوشي ها را تكرار نكرد.
چاله آبي حتي، مشعلي را ننمود.
دور بايد شد، دور.
شب سرودش را خواند،
نوبت پنجره هاست.»
هم چنان خواهم خواند.
هم چنان خواهم راند.
پشت درياها شهري است
كه در آن پنجره ها رو به تجلي باز است.
بام ها جاي كبوترهايي است كه به فواره هوش بشري
مي نگرند.
دست هر كودك ده ساله شهر، خانه معرفتي است.
مردم شهر به يك چينه چنان مي نگرند
كه به يك شعله، به يك خواب لطيف.
خاك، موسيقي احساس تو را مي شنود
و صداي پر مرغان اساطير مي آيد در باد.
پشت درياها شهري است
كه در آن وسعت خورشيد به اندازه چشمان سحرخيزان
است.
شاعران وارث آب و خرد و روشني اند.
پشت درياها شهري است!
قايقي بايد ساخت. قايقي بايد ساخت

به گزارش خبرنگار دانشگاه باشگاه خبرنگاران، "محسن رضایی" کاندیدای انتخابات ریاست جمهوری یازدهم به دعوت انجمن اسلامی دانشجویان مستقل دانشگاه تهران، با حضور در دانشکده مدیریت این دانشگاه به تبیین مواضع خود پرداخت.
رضایی طی سخنانی با بیان اینکه در جامعه ما مشکلاتی مانند تحریمها، منازعات سیاسی و معیشت مردم وجود دارد، اظهار داشت: دولتی که در آینده تشکیل میشود باید این مشکلات را از جامعه دور کند، چرا که دولت آینده باید بر اساس از بین بردن تحریمها و منازعات سیاسی شکل بگیرد و در نتیجه محور اصلی این امر تشکیل اقتصاد مردمی است.
این کاندیدای یازدهمین دوره ریاست جمهوری با شعار "سلام بر زندگی" بیان داشت: بهتر است سیاسیون دست از منازعات و لشکرکشیهای سیاسی برداشته و به فکر بیکاری و منافع مردم باشند.
وی ادامه داد: مردم از دست دولتهای تورمی و عوامفریب خسته شدهاند و میخواهند کشتار تصادفات کم شده و صنعت خودروی داخلی متحول شود، اما وقتی منازعات سیاسی الویت پیدا کند زندگی مردم فراموش میشود.
ملت ایران تحمل دیدن دوباره منازعات سیاسی را ندارند
رضایی با بیان اینکه امروز روزی نیست که لشکرکشیهای سیاسی اوج بگیرد، اظهار داشت: امروز روزی است که در این محاصره اقتصادی باید به فکر مردم بود و نه قدرت.
وی در همین راستا افزود: گره مشکل کار تنها مسئله مستی قدرت نیست، بلکه نداشتن برنامه و ضعف مدیریت در کشور بوده که بیش از تحریمها به کشور آسیب میرساند.
رضایی تصریح کرد: از همه فعالان میخواهم که از منازعات سیاسی بپرهیزند، چرا که ملت ایران تحمل دیدن دوباره منازعات سیاسی را ندارند و به اندازه کافی طعم تلخ این لشکرکشیهای سیاسی را چشیدهاند.
هیچ کدام از سه دولت اخیر ثروت تولید نکردهاند
این کاندیدای یازدهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری با تاکید بر اینکه هیچکدام از سه دولت اخیر ثروت تولید نکردهاند، گفت: دولتهای قبلی ثروت را از زیر زمین استخراج کرده و مصرف میکردند و اگر هم با بی پولی مواجه میشدند از بانک مرکزی میخواستند تا پول چاپ کند.
وی افزود: امروز روزی است که 45 هزار تومان آن با 15 هزار تومان سال گذشته برابری میکند. اگر قرار باشد که این مسئله ادامه پیدا کند به معنای سقوط پول ملی است که کمتر از سقوط خرمشهر نیست.
رضایی تصریح کرد: دولتهای مصرفگرا اکنون جوابگوی ملت نبوده و ما نیازمند مدیریت قوی بر اداره پول و ثروت کشور هستیم.
اگر کسی شایستهتر از من بود به میدان نمیآمدم
این کاندیدای انتخابات ریاست جمهوری یازدهم در پاسخ به سؤالی مبنی بر اینکه چرا شما در صحنه انتخابات حضور یافتهاید و آیا کسی را شایستهتر از خود میبینید، اظهار داشت: من به دنبال مفاخر بزرگ ایران مانند مهدی باکری، خرازی و ... بودم، اما آنها را نیافتم، البته میدانم که با دستان شما ایران به سمت شکوفایی خواهد رفت و اگر کسی شایستهتر از من بود به میدان نمیآمدم.
رضایی در پاسخ به سؤال دیگری مبنی بر اینکه نظر شما درباره حضور هاشمی، مشایی و جلیلی در انتخابات چیست، گفت: با حضور این افراد انتخابات ایران گرم شد، البته منتظر ثبت نام خاتمی هم بودم، بنابراین چه اینها باشند و چه کنار بروند من در صحنه حضور خواهم داشت.
وی افزود: من خطکشیها را قبول ندارم و نمیخواهم به گذشته برگردم؛ مسئله من آینده یعنی زندگی مردم است و الآن باید ببینیم که چه کسانی میتوانند ایران را از این گردنه عبور دهند.
وی در پاسخ به سؤال دانشجویی مبنی بر اینکه شما به عنوان یک کاندیدای مستقل وارد عرصه انتخابات شده و هزینه این انتخابات را از کجا تهیه میکنید، اظهار داشت: من از 30 انتخابات گذشته، در دو انتخابات شرکت کردهام و نسبت به دیگر کاندیداها هزینه کمتری را برای انتخابات صرف کردم، به خاطر اینکه هیچ حزبی از من حمایت نکرده و من به صورت مستقل در این انتخابات شرکت کردهام.
فساد سه هزار میلیاردی نشانگر ضعف نظارت بر سیستم بانکی بود
رضایی در پاسخ به سؤالی مبنی بر اینکه برنامههای شما در مدیریت اقتصاد و فدرالیسم اقتصادی چیست، اظهار داشت: در رابطه با بحث بانک و بازار پول ابتدا باید از بانک مرکزی شروع کرد، چرا که به خاطر دخالت بیش از حد سیاستمداران در تصمیمگیریهای پولی، این بانک خاصیت خود را از دست داده است که باید آن را ساماندهی کرده و شورای پول و اعتبار را فعال کنیم.
وی افزود: نظارت بر سیستم بانکی ضعیف بوده و به همین خاطر مشکلاتی از جمله فساد سه هزار میلیاردی در این زمینه اتفاق افتاد.
رضایی در ادامه تأکید کرد: همچنین باید نقدینگی به سمت تولید و اشتغال هدایت شود، در حالی که اکنون نقدینگی به سمت خرید سفته، طلا و یا یک کالای خاص میرود که باید با یک مدیریت قوی به این امر رسیدگی کنیم.
این کاندیدای انتخابات ریاست جمهوری در رابطه با فدرالیسم اقتصادی نیز تصریح کرد: چون میخواهیم اقتصاد را مردمی کنیم باید ایالتهای اقتصادی تشکیل دهیم که مردم خود به اداره مسائل اقتصادی بپردازند و هر یک از شهرهای ایران متناسب با محل خود و تفویض اختیارات مسائل اقتصادی آن شهر را اداره کرده و در شکوفایی اقتصاد موثر باشند.
فاز دوم هدفمندي يارانهها را بصورت "يارانه درآمدي" ادامه خواهم داد
رضايي در پاسخ به سوالي مبني بر چگونگي اجراي فاز دوم هدفمندي يارانهها گفت: درصدي از گرانيهاي جامعه مربوط به يارانهها بوده و به اين دليل ايجاد شده که يارانههاي نقدي به صورت تورمي به جامعه تزريق شده است چراکه يارانهها همانند سکههاي داغ توليد را کم کرده و گراني را افزايش ميدهد.
وي افزود: به اجراي مرحله اول هدفمندي يارانهها پايبندم اما مرحله دوم را به صورت يارانه درآمدي ادامه خواهيم داد.
گرانيها با يك سياست درست كاهش پيدا ميكند
اين کانديداي انتخابات رياست جمهوري يازدهم در پاسخ به اين سوال که شما چه زماني را براي رشد اقتصادي کشور در نظر داريد، اظهار داشت: هرکس كه بازه زماني رشد اقتصادي كشور را تعيين کند كه اقتصاد را نميشناسد چراکه در اقتصاد، حدود را ميتوان پيشبيني کرد اما نميتوان زمان دقيقي براي آن ارائه كرد و تنها ميتوانيم بگوييم که با يک سياست درست اقتصاد ايران به ثبات بازخواهد گشت، گراني کاهش پيدا کرده و صادرات غير نفتي افزايش پيدا خواهد کرد.
ثبات را به بانک مرکزي بازميگردانم
رضايي در پاسخ به سوالي مبني براينکه آيا رئيسجمهور ميتواند به تمامي برنامههايي که ارائه ميكند، عمل کند و آيا با تصدي منصب رياست جمهوري ميخواهيد ايران را متحول کنيد؟ گفت: من تا کنون برنامههايي را ارائه کردهام و اگر احساس خطر نميکردم خود را براي اين کار آماده نميکردم.
وي افزود: استقلال را به بانک مرکزي باز ميگردانم چراکه رئيسجمهور ميتواند با تفاهم و تعامل تمامي اين اقدامات را انجام دهد و اگر دولتي شروع به دعوا کند مردم به آن بياعتماد خواهند شد.
رضايي در پاسخ به سوالي مبني براينکه چه سياستهايي براي صنعت توليد خودروي داخلي خواهيد داشت؟ تصريح کرد: صنعت خودروي داخلي با وجود تعرفههاي فعلي تنبل شده است بنابراين بايد هر سال چند درصد تعرفهها را پايين آورده و در بازار خودرو رقابت ايجاد ميكنيم تا از اين همه کشتار در طي هر سال جلوگيري شود.
اين کانديداي انتخابات رياست جمهوري يازدهم در پاسخ به سوالي مبني براينکه براي حل نزاعهاي سياسي موجود كشور چه تمهيداتي انديشيدهايد، تصريح كرد: تنها راه حل کوتاه مدت براي اين مسئله، تشکيل ميزهاي گفتگو بوده و من تلاش دارم از دولت خودم شروع کنم که تحمل بالايي داشته و با يک شيوه اخلاقي سياسي جديد در دستگاههاي دولتي به منازعات پايان بدهم.
وي با بيان اينكه ما اتوبوسي نميآييم که اتوبوسي برويم، اظهار داشت: ما از افراد کارآمد استفاده ميکنيم تا آرامش را در جامعه به وجود آوريم و اخلاق، مشارکت و گفتگو محور اصلي دولت بعدي خواهد بود.
خدمت سربازي اجباري به خدمت حرفهاي تبديل ميشود
رضايي در پاسخ به سوالي مبني براينکه خدمت سربازي در دولت شما چگونه خواهد بود، تصريح کرد: رئيس جمهور، رئيس شوراي امنيت ملي کشور بوده و در اين حيطه ميتواند تمامي مباحث نظامي را مورد بحث قرار دهد.
وي افزود: ما در قالب يک طرح، خدمت سربازي اجباري را به خدمت حرفهاي تبديل ميكنيم که در آن خدمت سربازي به صورت داوطلبانه، آموزشي و داراي حقوق بوده که انشاءالله اين طرح به تصويب برسد.
اگر حيا در جامعه تقويت شود تفكيك جنسيتي معنا ندارد
رضايي در پاسخ به سوالي مبني بر اينکه در دولت شما سياست تفکيک جنسيتي چگونه خواهد بود؟ اظهار داشت: تصميمي که اکنون گرفته شده يک کار زيربنايي بوده و من معتقد به کارهاي زيربنايي هستم اما با اين وجود به نظر من اگر حيا در جامعه تقويت شود تفکيک جنسيتي معنا ندارد.
اين كانديداي رياست جمهوري در پاسخ به دانشجويي كه پرسيد شما قبلا اعلام کرده بوديد که براي فارغالتحصيلان شش ماه قبل از اتمام تحصيل آنها ايجاد اشتغال خواهيد کرد، چه برنامهاي براي تحقق اين امر داريد، گفت: طرحي داريم مبني براينکه شش ماه تا يک سال مانده به اتمام تحصيل دانشجويان براي آنها ايجاد اشتغال کنيم چراکه امروزه اشتغال براي جوانان و سابقه کار براي آنان به معضلي تبديل شده که بايد آن را حل کنيم لذا براي اين كار ابتدا جايگاه شغلي دانشجويان مطرح شده و سپس تحت عنوان مهارتآموزي در کارگاهها به تعريف شغل پرداخته و تمام کارخانجات، موسسات و اداراتي که دانشجويان اين دورهها را در آنها گذراندهاند، جذبشان کرده و ما به آنها تسهيلاتي ارائه ميدهيم.
انتهاي پيام/
انگلیسی:
زن شری است مورد نیاز.
زن فقط یک چیز را پنهان نگاه میدارد آنهم چیزی است که نمیداند.
هلندی:
وقتی زن خوب در خانه باشد، خوشی از در و دیوار می ریزد.
استونی:
از خاندان ثروتمند اسب بخر و از خانواده فقیر زن بگیر.
فرانسوی:
آنچه را زن بخواهد، خدا خواسته است.
انتخاب زن و هندوانه مشکل است.
بدون زن، مرد موجودی خشن و نخراشیده بود.
آلمانی:
کاری را که شیطان از عهده بر نیاید زن انجام میدهد.
وقتی زنی میمیرد یک فتنه از دنیا کم میشود.
کسی که زن ثروتمند بگیرد آزادی خود را فروخته است.
آنکه را خدا زن داد، صبر هم داده.
گریه زن، دزدانه خندیدن است.
یونانی:
شرهای سهگانه عبارتند از: آتش، طوفان، زن.
برای مرد مهم نیست که زن بگیرد یا نگیرد، زیرا در هر دو صورت پشیمان خواهد شد.
گرجیها:
اسلحه زن اشک اوست.
ایتالیایی:
اگر زن گناه کرد، شوهرش معصوم نیست.
زناشویی را ستایش کن اما زن نگیر.
زن و گاو را از شهر خودت انتخاب کن.
روزی روزگاری درختی بود ….
و پسر کوچولویی را دوست می داشت .
پسرک هر روز می آمد
برگ هایش را جمع می کرد
از آن ها تاج می ساخت و شاه جنگل می شد .
از تنه اش بالا می رفت
از شاخه هایش آویزان می شد و تاب می خورد
و سیب می خورد
با هم قایم باشک بازی می کردند .
پسرک هر وقت خسته می شد زیر سایه اش می خوابید .
او درخت را خیلی دوست می داشت
خیلی زیاد
و درخت خوشحال بود
اما زمان می گذشت
پسرک بزرگ می شد
و پسر کوچولویی را دوست می داشت .
پسرک هر روز می آمد
برگ هایش را جمع می کرد
از آن ها تاج می ساخت و شاه جنگل می شد .
از تنه اش بالا می رفت
از شاخه هایش آویزان می شد و تاب می خورد
و سیب می خورد
با هم قایم باشک بازی می کردند .
پسرک هر وقت خسته می شد زیر سایه اش می خوابید .
او درخت را خیلی دوست می داشت
خیلی زیاد
و در خت خوشحال بود
اما زمان می گذشت
پسرک بزرگ می شد
و درخت اغلب تنها بود
تا یک روز پسرک نزد درخت آمد
درخت گفت : « بیا پسر ، ازتنه ام بالا بیا و با شاخه هایم تاب بخور ،
سیب بخور و در سایه ام بازی کن و خوشحال باش . »
پسرک گفت : « من دیگر بزرگ شده ام ، بالا رفتن و بازی کردن کار من نیست .
می خواهم چیزی بخرم و سرگرمی داشته باشم .
من به پول احتیاج دارم
می توانی کمی پول به من بدهی ؟
درخت گفت : « متاسفم ، من پولی ندارم »
من تنها برگ و سیب دارم .
سیبهایم را به شهر ببر بفروش
آن وقت پول خواهی داشت و خوشحال خواهی شد .
پسرک از درخت بالا رفت
سیب ها را چید و برداشت و رفت .
درخت خوشحال شد .
اما پسر ک دیگر تا مدتها بازنگشت …
و درخت غمگین بود
تا یک روز پسرک برگشت
درخت از شادی تکان خورد
و گفت : « بیا پسر ، از تنه ام بالا بیا با شاخه هایم تاب بخور و خو شحال باش »
پسرک گفت : « آن قدر گرفتارم که فرصت بالا رفتن از درخت را ندارم ،
زن و بچه می خواهم
و به خانه احتیاج دارم
می توانی به من خانه بدهی ؟
درخت گفت : « من خانه ای ندارم
خانه من جنگل است .
ولی تو می توانی شاخه هایم را ببری
و برای خود خانه ای بسازی
و خوشحال باشی . »
آن وقت پسرک شاخه هایش را برید و برد تا برای خود خانه ای بسازد
و درخت خوشحال بود
اما پسرک دیگر تا مدتها بازنگشت
و وقتی برگشت ، درخت چنان خوشحال شد که زبانش بند آمد
با این حال به زحمت زمزمه کنان گفت :
« بیا پسر ، بیا و بازی کن »
پسرک گفت : دیگر آن قدر پیر و افسرده شده ام که نمی توانم بازی کنم .
قایقی می خوانم که مرا از اینجا ببرد به جایی دور می توانی به من قایق بدهی ؟
درخت گفت : تنه ام را قطع کن و برای خود قایقی بساز
آن وقت می توانی با قایقت از اینجا دور شوی
و خوشحال باشی .
پسر تنه درخت را قطع کرد
قایقی ساخت و سوار بر آن از آنجا دور شد .
و درخت خوشحال بود
پس از زمانی دراز پسرک بار دیگر بازگشت ، خسته ، تنها و غمگین
درخت پرسید : چرا غمگینی ؟ ای کاش میتوانستم کمکت کنم
اما دیگر نه سیب دارم ، نه شاخه ، حتی سایه هم ندارم برای پناه دادن به تو
پسر گفت : خسته ام از این زندگی ، بسیار خسته و تنهام
و فقط نیازمند با تو بودن هستم ، آیا میتوانم کنارت بنشینم ؟
درخت خوشحال شد و پسرک پیر کنار درخت نشست و در کنار هم زندگی کردند
و سالیان سال در غم و شادی ادامه زندگی دادند …
دوستان خوبم ، آیا شرح داستان ، چیزی به یاد ما نمیآورد ؟
اکثر ما شبیه پسرک داستان هستیم و با والدین خود چنین رفتاری داریم
درخت همان والدین ماست ، تا وقتی کوچکیم دوست داریم با آنها بازی کنیم
تنهایشان میگذاریم و دوباره زمانی به سویشان بر میگردیم که نیازمند هستیم و گرفتار
برای والدین خود وقت نمیگذاریم ، آیا تا به حال به این فکر کرده ایم که پدر و مادر برای ما
همه چیز را فراهم میکنند تا ما را شاد نگه دارند و با مهربانی چاره ای برای رفع مشکل ما پیدا میکنند
و تنها چیزی که در عوض از ما می خواهند این است که
تنهایشان نگذاریم
به والدین خود عشق بورزیم ، فراموششان نکنیم
برایشان زمان اختصاص دهیم
همراهیشان کنیم
شادی آنها در دیدن ماست
هر انسانی میتواند هر زمان و به هر تعداد فرزند داشته باشد
ولی پدر و مادر فقط یک بار ….
مهربانم، ای خوب
یاد قلبت باشد یک نفر هست که اینجا
بین آدمهایی که همه سرد و غریبند با تو
تک و تنها، به تو می اندیشد
و کمی
دلش از دوری تو دلگیر است
مهربانم ای خوب
یاد قلبت باشد، یک نفر هست که چشمش
به رهت دوخته ، بر درمانده
و شب و روز دعایش این است
زیر این سقف بلند، هر کجا هستی، به سلامت باشی
و دلت همواره، محو شادی و تبسم باشد
مهربانم ای خوب
یاد قلبت باشد، یک نفر هست که دنیایش را
همه هستی و رویایش را
به شکوفایی احساس تو پیوند زده
و دلش می خواهد لحظه ها را با تو به خدا بسپارد
مهربانم ای خوب
یک نفر هست که با تو
تک و تنها با تو
پر اندیشه و شعر است و شعور
پراحساس و خیال است و سرور
مهربانم این بار یاد قلبت باشد
یک نفر هست که با تو به خداوند جهان نزدیک است
و به یادت هر صبح گونه سبز اقاقی ها را
از ته قلب و دلش می بوسد
و دعا می کند این بار که تو
با دلی سبز و پر از آرامش، راهی خانه خورشید شوی
و پر از عاطفه و عشق و امید
به شب معجزه و سبز فردا برسی….
مهربانم، ای خوب
یاد قلبت باشد یک نفر هست که اینجا
بین آدمهایی که همه سرد و غریبند با تو
تک و تنها، به تو می اندیشد
و کمی
دلش از دوری تو دلگیر است
مهربانم ای خوب
یاد قلبت باشد، یک نفر هست که چشمش
به رهت دوخته ، بر درمانده
و شب و روز دعایش این است
زیر این سقف بلند، هر کجا هستی، به سلامت باشی
و دلت همواره، محو شادی و تبسم باشد
مهربانم ای خوب
یاد قلبت باشد، یک نفر هست که دنیایش را
همه هستی و رویایش را
به شکوفایی احساس تو پیوند زده
و دلش می خواهد لحظه ها را با تو به خدا بسپارد
مهربانم ای خوب
یک نفر هست که با تو
تک و تنها با تو
پر اندیشه و شعر است و شعور
پراحساس و خیال است و سرور
مهربانم این بار یاد قلبت باشد
یک نفر هست که با تو به خداوند جهان نزدیک است
و به یادت هر صبح گونه سبز اقاقی ها را
از ته قلب و دلش می بوسد
و دعا می کند این بار که تو
با دلی سبز و پر از آرامش، راهی خانه خورشید شوی
و پر از عاطفه و عشق و امید
به شب معجزه و سبز فردا برسی….
شعر اول رو حمید مصدق گفته بوده که فکر کنم همه خوندن یا شنیدن :
* تو به من خندیدی و نمی دانستی
من به چه دلهره از باغچه همسایه سیب را دزدیدم
باغبان از پی من تند دوید
سیب را دست تو دید
غضب آلود به من کرد نگاه
سیب دندان زده از دست تو افتاد به خاک
و تو رفتی و هنوز،
سالهاست که در گوش من آرام آرام
خش خش گام تو تکرار کنان می دهد آزارم
و من اندیشه کنان غرق در این پندارم
که چرا باغچه کوچک ما سیب نداشت*
——————————
بعدها فروغ فرخزاد اومده و جواب حمید مصدق رو اینجوری داده:
*من به تو خندیدم
چون که می دانستم
تو به چه دلهره از باغچه ی همسایه سیب را دزدیدی
پدرم از پی تو تند دوید
و نمی دانستی باغبان باغچه همسایه
پدر پیر من است
من به تو خندیدم
تا که با خنده خود پاسخ عشق تو را خالصانه بدهم
بغض چشمان تو لیک
لرزه انداخت به دستان من و
سیب دندان زده از دست من افتاد به خاک
دل من گفت: برو
چون نمی خواست به خاطر بسپارد
گریه تلخ تو را
و من رفتم و هنوز
سالهاست که در ذهن من آرام آرام
حیرت و بغض تو تکرار کنان
می دهد آزارم
و من اندیشه کنان غرق در این پندارم
که چه می شد اگر باغچه خانه ما سیب نداشت
——————————
و از اونا جالب تر واسه من جوابیه که یه شاعر جوون به اسم جواد نوروزی
بعد از سالها به این دو تا شاعر داده
* دخترک خندید و پسرک ماتش برد !
که به چه دلهره از باغچه ی همسایه، سیب را دزدیده
باغبان از پی او تند دوید
به خیالش می خواست،
حرمت باغچه و دختر کم سالش را
از پسر پس گیرد !
غضب آلود به او غیظی کرد !
این وسط من بودم،
سیب دندان زده ای که روی خاک افتادم
من که پیغمبر عشقی معصوم،
بین دستان پر از دلهره ی یک عاشق
و لب و دندان ِ
تشنه ی کشف و پر از پرسش دختر بودم
و به خاک افتادم
چون رسولی ناکام !
هر دو را بغض ربود…
دخترک رفت ولی زیر لب این را می گفت:
” او یقیناً پی معشوق خودش می آید ! ”
پسرک ماند ولی روی لبش زمزمه بود:
” مطمئناً که پشیمان شده بر می گردد ! ”
سالهاست که پوسیده ام آرام آرام !
عشق قربانی مظلوم غرور است هنوز !
جسم من تجزیه شد ساده ولی ذرّاتم،
همه اندیشه کنان غرق در این پندارند:
این جدایی به خدا رابطه با سیب نداشت
مسعود قلیمرادی:
او به تو خندید و تو نمیدانستی
این که او می داند
تو به چه دلهره از باغچه همسایه سیب را دزدیدی
از پی ات تند دویدم
سیب را دست دخترکم من دیدم
غضبآلود من نگاهت کردم
بر دلت بغض دوید
بغض چشمت را دید
دل دستش لرزید
سیب دندان زده از دست دل افتاد به خاک
و در آن دم فهمیدم
آنچه تو دزدیدی سیب نبود
دل دردانه ی من بود که افتاد به خاک
ناگهان رفت و هنوز
سالهاست که در چشم من آرام آرام
هجر تلخ دل و دلدار تکرار کنان
می دهد آزارم
چهره ی زرد و حزین دختر من هر دم
می دهد دشنامم
کاش آنروز در آن باغ نبودم هرگز
و من اندیشه کنان غرق در این پندارم
که خدای عالم
زچه رو در همه باغچه ها سیب نکاشت؟


ورود کاربران
خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید